واای چقدر برف .. بعد از چندین سال دوباره ورق برگشت و از این جور برف ها اومد .. بعضی جاها تا نیم متر .. همه ی راه ها بسته شده .. همه ی سازمان ها و مدارس و دانشگاها تعطیلند...خوش به حال اونایی که امتحانشون عقب افتاد..
خدایا ممنون از لطفت..
همون قدر که از زلزله چند ماه پیش وحشت کردم ، دیروز از این همه سپیدی و پاکی لذت بردم ..
در طی تجربیات زندگی به این مطلب برخوردم که چه ورطه ی هولناکی میان من و دیگران وجود دارد و فهمیدم که تا ممکن است باید خاموش شد، تا ممکن است باید افکار خودم را برای خودم نگه دارم و اگر حالا تصمیم گرفتم که بنویسم ، فقط برای این است که خودم را به سایه ام معرفی کنم .. سایه ای که روی دیوار خمیده و مثل این است که هرچه می نویسم با اشتهای هر چه تمامتر می بلعد .. برای اوست که می خواهم آزمایشی بکنم.. ببینم شاید بتوانیم یکدیگر را بهتر بشناسیم.
